Pourlopowa depresja

Pourlopowa depresja

Z obniżonym nastrojem spotykamy się w wielu sytuacjach. Ostatnio coraz częściej mówi się o depresji powakacyjnej (pourlopowej). Objawy tej depresji są podobne do objawów depresji klinicznej – obniżony nastrój, zmęczenie i rozdrażnienie. W tym jednak przypadku pojawia się również niechęć do podjęcia pracy po przerwie urlopowej.

Depresja kliniczna to coś innego niż przejściowe pogorszenie nastroju, jej powszechnie znanym objawom - smutkowi i spadkowi energii - towarzyszą takie symptomy jak trudności z myśleniem, skupieniem uwagi i podejmowaniem decyzji, pesymizm, niezdolność do wyrażania myśli i emocji, zmiana apetytu, szybka utrata masy ciała lub przybranie na wadze, zaburzenia snu, polegające na przykład na zbyt wczesnym budzeniu się lub na istnieniu znacznie zwiększonej potrzeby spania, spowolnienie reakcji fizycznych i/lub słownych, poczucie winy lub braku własnej wartości, uczucie stałego zmęczenia a nawet myśli samobójcze. Depresję kliniczną czasem trudno jest rozpoznać. Może być ona maskowana przez objawy lęku i niepokoju, zaburzenia snu i zaburzenia żołądkowo - jelitowe, jak też nieswoisty, przewlekły ból.

Depresję pourlopową możemy rozpoznać obserwując przebieg choroby. Depresja powakacyjna pojawia się nagle, tuż po powrocie z wakacji, szczególnie, gdy urlop był zbyt krótki i organizm nie zdołał odpowiednio wypocząć. Nasila się pod wpływem myśli o powrocie do pracy. Depresja kliniczna rozwija się stopniowo. Jej przyczyną często jest trudna sytuacja życiowa. Skłonność do depresji może być dziedziczona, wtedy nie ma żadnego szczególnego powodu obniżenia nastroju lub smutku, a choroba może rozwinąć się także wtedy, gdy życie toczy się zwykłym trybem. Jesień i wiosna są porami roku, które nasilają objawy choroby. Choroba może utrzymywać się tygodniami, a nawet miesiącami.

Depresja powakacyjna często ustępuje sama. Złe samopoczucie powinno zaniepokoić gdy objaw nie ustępują przez dwa tygodnie. Wtedy należy zasięgnąć porady specjalisty. Zdarza się bowiem, że pourlopowe obniżenie nastroju przeradza się w depresję kliniczną. Które nie leczona wpływa zarówno na zdrowie fizyczne, jak i na samopoczucie, myślenie i zachowanie człowieka w kontakcie z innymi ludźmi. Jest to coś więcej niż tylko długotrwałe odczuwanie smutku. W wielu przypadkach prowadzi do zobojętnienia, uczucia pustki, poczucia braku własnej wartości i apatii, a także do utraty zdolności do czerpania przyjemności z codziennych zajęć oraz do niezwykle nasilonej drażliwości.

„Nie pozwól aby CHANDRA JESIENNA była pierwsza!”

Warsztaty rozwoju osobistego – informacje: www.WGP.org.pl

Monika Dreger - psycholog

Warszawska Grupa Psychologiczna

Ul.. Czerska 18 lok. 130

Te. 022 204 88 89